kendim oynuyorum... Zihnimde ne kurduysam artık... Zihnimde konuşuyorum ama yazmaktan çekiniyorum... Neden çekiniyorum, niye çekiniyorum bilmiyorum; ama zihnimin etrafına aklımın almadığı şeffaf gri duvarlar örüyorum ve bu duvarları aşamıyorum... Temeli nedir hangi taşla başlamıştır hangi kerpiç onu bu derece kuvvetlendirmiştir ama nası örüldüyse zihnime bir o kadarda şeffaf kendisi..Zaman zaman varlıklarını unutup çat diye tosluyorum onlara.. Canım acımıyor ama sıkılıyor hayatımda böyle anlamsız kısıtlamaların olması amansız bir döneme sokuyor beni..
Dönem vardı, var ama var olmasını istemiyorum.. Nereden başlayacağımı neyi düşüneceğimi bilmiyorum bu griliği içimden söküp atmak açık maviyle düşlerime hayatıma geri dönmek istiyorum...
Bir adım Yeni Bir Oyun lazım bana... belki başka bir sahnede başka dekorlarla yeni yazarlarla...Belki bu sayede yıkarım ya da yırtarım kalınlığını yüksekliğini bilemediğim ama renginden emin olduğum duvarları... ve kendime http://fizy.com/#s/1ai0pr ....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder